ΨΥΧΟΪΣΤΟΡΙΑ. ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ | LLOYD deMAUSE

  

http://psychohistory.com/articles/on-writing-childhood-history

http://geocities.ws/kidhistory/childhod/chch9dm.htm
http://articlefiles.files.wordpress.com/2014/05/lloyd-demause-the-origins-of-war-in-child-abuse.pdf
http://www.ritualabuse.us/ritualabuse/articles/the-history-of-child-abuse-lloyd-demause-the-journal-of-psychohistory
http://trauma-art-alexandritonya.com/?page_id=383&lang=el

http://psychohistory.com

 

« Η ιστορια της παιδικης ηλικιας ειναι ενας εφιαλτης απο τον οποιο μολις αρχιζουμε να ξυπναμε. Οσο παλαιοτερα ερευνουμε στην ιστορια, τοσο χαμηλοτερο το επιπεδο φροντιδας των παιδιων, τοσο ευρυτερη και συχνοτερη η δολοφονια, η εγκαταλειψη, η κακοποιηση, η τρομοκρατηση, ο βιασμος του παιδιου… Το συμπερασμα μου μετα απο δεκαετιες ερευνας για την ψυχοϊστορικη μελετη της παιδικης ηλικιας και της κοινωνιας, ειναι οτι η ιστορια της ανθρωποτητας βασιζεται στην κακοποιηση των παιδιων…

Η κακοποιηση των παιδιων ειναι η πιο συγκινησιακα φορτισμενη και αποτελεσματικη τελετουργια… Ειναι παγκοσμιο ιστορικο φαινομενο οι ανθρωποι να χρησιμοποιουν τα παιδια ως δοχεια αποθεσης δηλητηριου· [οπου διοχετευουν τις νοσηρες ενοχες, το μισος και τον τρομο της δικης τους παιδικης ηλικιας. Οι εγκληματικες τους τασεις δεν ειναι πλεον δικες τους, τις ενσαρκωνει το παιδι, συνεπως ειναι μολυσμενο.]
Οι περισσοτερες οικογενειες στην ιστορια εφαρμοσαν τη βρεφοκτονια, την αιμομιξια και το σεξουαλικα φορτισμενο ξυλοδαρμο…

Επειδη η ψυχικη δομη αναγκαστικα μεταδιδεται απο γενια σε γενια μεσα απο το στενο χωνι της παιδικης ηλικιας, οι πρακτικες ανατροφης των παιδιων που μια κοινωνια χρησιμοποιει δεν ειναι απλα ενα χαρακτηριστικο αναμεσα σε πολλα πολιτισμικα χαρακτηριστικα.

Η ανατροφη των παιδιων ειναι η ιδια η προϋποθεση για τη μεταδοση και την αναπτυξη ολων των αλλων πολιτισμικων στοιχειων · καθοριζει τα ορια του εφικτου, τη δυνατοτητα εξελιξης σε ολα τα αλλα πεδια της ιστοριας. Συγκεκριμενες εμπειριες τη παιδικης ηλικιας δημιουργουν συγκεκριμενα στοιχεια του πολιτισμου, και αν δεν υφιστανται πλεον οι συγκεκριμενες εμπειριες, εξαφανιζονται και τα παραγωγα πολιτισμικα στοιχεια…
 
Η ψυχογενεση εξαρταται απο γονεις που δεν θελουν να επιβαλουν στα παιδια τους τα τραυματα που οι ιδιοι υπεστησαν. Περνα απαρατηρητη απο την ιστορικη ερευνα. Συμβαινει οταν οι μητερες αποφασιζουν να μη χρησιμοποιησουν σεξουαλικα το παιδι τους, να μη το βασανισουν με οποιοδηποτε τροπο, να μην αδιαφορουν και να μην κατηγορουν το παιδι ως “ενοχλητικο” οταν αυτο αποζητα να σχετιστει μαζι τους.

Μια μητερα που στην παιδικη της ηλικια εχει κακοποιηθει συναισθηματικα, σωματικα, σεξουαλικα, ειναι πολυ δυσκολο να εχει συναισθηματικη επαφη κι αγαπη για το παιδι της ― εχει σοβαρη καταθλιψη, οπως ειχαν οι περισσοτερες μητερες στην ιστορια και οπως εχει πανω απο το 30% των γυναικων σημερα στις αναπτυγμενες χωρες. Εφοσον οι περισσοτερες γυναικες στην ιστορια βιαζονταν, ακρωτηριαζονταν τα γεννητικα τους οργανα και κακοποιουνταν καθημερινα, (οπως πχ συμβαινει σημερα στις περισσοτερες μουσουλμανες) ηταν ανικανες να γινουν στοργικες μητερες.

Σε ιστορικες περιοδους οπου οι γυναικες και τα κοριτσια αποκτουν δικαιωματα και δυνατοτητες αναπτυξης της προσωπικοτητας, βελτιωνουν την ανατροφη των παιδιων και η επομενη γενια ενηλικων εισαγει νεες πολιτικες ελευθεριες και αλλαζει την κοινωνια, καθως απαλασσεται σε ενα βαθμο απο τη νοσηροτητα του παρελθοντος…»

 
 
[ Οι ανθρωποι των δυτικων κοινωνιων του 21ου αιωνα αρεσκομαστε να πιστευουμε οτι ειναι δεδομενη η ικανοτητα των ανθρωπων να αισθανονται θετικα συναισθηματα και να συνδεονται με σχεσεις εμπιστοσυνης. Οτι διαπροσωπικες σχεσεις συναισθηματικης επαφης υπηρχαν παντα, σε ολες τις κοινωνιες και τις εποχες, εστω και με σοβαρα ελαττωματα, εστω και με μεγαλα διαλειμματα αγριοτητας.
ΔΕΝ ειναι ετσι, προκειται για αυταπατη, ειναι μερος της κυριαρχης ιδεολογιας.
Ο σχετικος εξανθρωπισμος, η υποχωρηση της αγριοτητας, ειναι αποτελεσμα εξελιξης, υπαρχει μονο μερικες δεκαετιες, μονο σε δυτικες κοινωνιες της εποχης μας και περιοριζεται μονο σε ενα μερος του πληθυσμου. Οπως δειχνει ο deMause, η εξελιξη της κοινωνιας καθοριζεται λιγοτερο απο την αναπτυξη οικονομιας και τεχνολογιας, και περισσοτερο απο τον αργο και βαθμιαιο εξανθρωπισμο των σχεσεων, μεσω του αργου εξανθρωπισμου της ανατροφης των παιδιων.
Η μονιμη απογνωση δισεκατομυριων καταρρακωμενων ψυχων απο τη φρικαλεα παιδικη τους ηλικια, ειναι απο την αυγη της ιστοριας η βασικη αιτια για ολες τις διαστροφες και τις κανιβαλικες τασεις που ο "ανθρωπος" επιβαλλει στους αλλους ή υφισταται μοιρολατρικα. Εκμεταλλευση, πολεμος, διαβουκοληση, εγκλημα, πραγμοποιηση, βιασμος, κυριαρχια.
Για τον ανυποψιαστο ολα αυτα φαινονται υπερβολικα, ψυχολογισμος. Η ακρισια καλλιεργειται. Κυρια σταση των κοινωνικων και πολιτικων επιστημονων ειναι η εξιδανικευση της πραγματικοτητας, παρουσας και παρελθουσας, εμφανιζουν τα κινητρα των ατομων ως "ορθολογικα" και "ρεαλιστικα".
Τα αποδεικτικα στοιχεια που ο deMausse εχει συγκεντρωσει, δειχνουν οτι πλησιαζει την αληθεια περισσοτερο απο οποιονδηποτε αλλον.

Η λεξη ‘‘ανθρωποτητα’’ ειναι μαλλον ευφημισμος. Ειμαστε κληρονομοι της ψυχικης νεκρωσης και της θανατολαγνειας. Αυτος ο ελαχιστος βαθμος εξανθρωπισμου της κοινωνιας (της οποιας ειμαστε μαλλον προνομιουχα μελη), ειναι αποτελεσμα αγωνα εκατονταδων γενεων εναντια στην ιδια την ξεσκισμενη τους ψυχη, εναντια στην ιδια τους την ψυχοπαθεια. Οι ιστορικοι, οι κοινωνιολογοι, οι ανθρωπολογοι, εχουν κανει ιδιαιτερη προσπαθεια για να τα συγκαλυψουν ολα αυτα, για να εξιδανικευσουν το παρελθον.
Η καπιταλιστικη δημοκρατια-ορνιθοτροφειο φαινεται να ειναι ο συμβιβασμος του ασθενους νεογεννητου ανθρωπινου στοιχειου με το κληρονομημενο ισχυρο απανθρωπο στοιχειο.]






«Μελετωντας την παιδικη ηλικια στο διαστημα πολλων γενεων, το σημαντικο ειναι να επισημανουμε τη σταση των ενηλικων που επηρεαζει καθοριστικα την ψυχη της επομενης γενιας. Συγκεκριμενα, να αντιληφθουμε την αντιδραση του ενηλικου οταν αντικρυζει προσωπο με προσωπο ενα παιδι που εχει την αναγκη του.Τρεις ειναι οι ενδεχομενες αντιδρασεις του γονεα:

(α) Μπορει να προβαλλει πανω στο παιδι το δικο του υποσυνειδητο (αντιδραση προβολης). [Ο ενηλικος ερμηνευει τη συμπεριφορα του παιδιου ως κακοβουλη, εχθρικη, υποκριτικη, ανηθικη, και το τιμωρει. Στην πραγματικοτητα ο γονεας κατηγορει το παιδι για τις τασεις που ο ιδιος κουβαλα στο υποσυνειδητο του.
―”Δες πως κοιταζει τους αντρες η πουτανα. Ετσι τους ψωνιζει!” λεει η μητερα της κακοποιημενης διχρονης.]

(β) Ο ενηλικος μπορει να χρησιμοποιησει το παιδι ως υποκαταστατο μιας πατρικης ή μητρικης μορφης που ο ιδιος εχει αναγκη (αντιδραση παλινδρομησης).
[Το νηπιο καταληγει να νταντευει τον γονεα, να καλυπτει τις αναγκες του για στοργη και προστασια. Ο ενηλικος θα εκδικηθει αν ερμηνευσει τη συμπεριφορα του παιδιου ως αδιαφορια ή καταπιεση, σαν την αδιαφορια και την καταπιεση που ο ιδιος εχει βιωσει ως παιδι.
―”Νομιζει οτι ειναι το αφεντικο, παντα θελει να γινεται το δικο του, αλλα του εδειξα ποιος κανει κουμαντο” λεει ο πατερας του ενδεκαμηνου αφου του εσπασε το κεφαλι. Ο βασανιζων ειναι αδυνατο να βιωσει ενοχή για το βασανισμο, δεν βλαπτει το ιδιο το παιδι, πολεμα βιαια τις δικες του προβεβλημενες ενοχές, την αυτοπεριφρονηση και την καταπιεσμενη οργη του.]

(γ) μπορει να αντιδρασει με ενσυναισθηση, να συνδεθει συναισθηματικα με το παιδι ως ισος προς ισο, χωρις να προβαλει πανω του τιποτα. Να διατηρησει καποια αποσταση απο τις αναγκες του παιδιου για να το βοηθησει να τις καλυψει.

Οι γονεις του παρελθοντος συχνα εκδηλωναν ταυτοχρονα την αντιδραση της προβολης και της παλινδρομησης (“διπλη εικονα”), προεβαλλαν πανω στο παιδι τις δικες τους υποσυνειδητες αρνητικες τασεις, εχθρες και σεξουαλικες σκεψεις, και ταυτοχρονα το αντιλαμβανονταν ως πατρικη ή μητρικη μορφη. Δηλαδη το θεωρουσαν ταυτοχρονα διαβολικο και στοργικο. Αποτελεσμα ηταν αλλοκοτες και αντιφατικες αντιδρασεις απεναντι στα παιδια, (που μοιαζουν με τις στασεις συγχρονων γονεων κακοποιημενων σχιζοφρενικων παιδιων) που τις συνανταμε πιο απροκαλυπτες οσο παλαιοτερα ερευνουμε στις ιστορικες περιοδους…

Το παιδι το αγαπουν και το μισουν, το επιβραβευουν και το τιμωρουν, το θεωρουν κακοβουλο και στοργικο, και ολα αυτα μαζι και ταυτοχρονα. Ειναι αναμφιβολο οτι ολα αυτα τα αντιφατικα σηματα που απευθυνονται στο παιδι προκαλουν σχιζοφρενεια [οπως πιστευουν ο Bateson και αλλοι]. Τα αντιφατικα σηματα προερχονται απο ενηλικους που προσπαθουν εντατικα να αποδειξουν οτι το παιδι ειναι ταυτοχρονα πολυ μοχθηρο (προβολη) και πολυ στοργικο (παλινδρομηση). Το παιδι αναγκαζεται να γινει ο αποσβεστηρας του βασανιστικου αγχους των ενηλικων. Να γινει η αμυνα των ενηλικων.

Η χρηση του παιδιου ως οθονης για τις προβολες των ενηλικων, [το βλεπουν να ενσαρκωνει τις ψυχοπαθολογικες τους ενοχές και το μισος τους], εχει αμεση σχεση με την εννοια του προπατορικου αμαρτηματος. Για πολλους αιωνες, οι ενηλικοι συμφωνουσαν, οπως το εθεσε ο Richard Allestree (1676) οτι “το νεογεννητο ειναι στιγματισμενο, μολυσμενο απο την αμαρτια, που την κληρονομησε απο τους προπατορες μεσω της οσφύος μας”…»





{Η κοινοτοπια του απανθρωπου. Δυση, τελευταιοι αιωνες}

Lloyd DeMause. The Origins of War in Child Abuse [p.234-7] http://is.gd/732m0i

«…Ο Λουθηρος μαστιγωνοταν απο τη μητερα του “μεχρις αιματος”, και μαστιγωνε και ο ιδιος τα παιδια του. Με χωρία της Βιβλου τους εδειχνε ποσο αμαρτωλη ηταν καθε πραξη τους…
Κατα τον Καλβινο: “τα παιδια που αψηφουν τη γονεικη εξουσια ειναι τερατα. Θεληση του Κυριου ειναι να θανατωνονται εκεινα που δειχνουν ανυπακοη.”

Ακομα και τα παιδια των αριστοκρατων δερνονταν καθημερινα. Ο Λουδοβικος XIII μαστιγωνοταν απο τη νταντα του καθε πρωι που ξυπνουσε [1605 περιπου]. Ο πατερας του τον μαστιγωνε οταν εξοργιζοταν…

[σελ.203]Οι γονεις ηταν περηφανοι για την αγωγη των παιδιων τους, αγοριων και κοριτσιων “Ο πατερας που δεν συνετιζει τα παιδια του με το ραβδι ή το μαστιγιο, δεν τα αγαπα” [James Bruce Ross]

Αν τα παιδια δεν πειθαρχουν ουτε με το ταχτικο κοπανημα, “πρεπει να θανατωθουν αν δειξουν εχθροτητα προς τους γονεις” συμφωνα με νομο της Μασαχουσετης του 1646.[Robert H. Bremner]

Ο σεξουαλικος σαδισμος δασκαλων και ιερεων ειναι φανερος απο περιγραφες οπου τα παιδια “γυμνωνονταν μπροστα σε ολη την κοινοτητα και μαστιγωνονταν μεχρις αιματος” [William Russell. αυτοβιογραφια]

Η στοργη θεωρουνταν αμαρτημα, οι γονεις αποτρεπονταν απο “φιλιά, χαδια, αγκαλιασμα, πριν το 25ο ετος του παιδιου”.[Stephanie Coontz]

“Το απειθαρχο παιδι προσπαθει να σφετεριστει την εξουσια σου. Εχει κηρυξει πολεμο εναντιον σου, και ειναι δικαιολογημενη η αντιμετωπιση της βιας με βια για να του επιβαλεις να σε σεβεται. Αν δεν σε σεβεται ειναι αδυνατο να το εκπαιδευσεις. Τα χτυπηματα σου δεν πρεπει να ειναι παιχνιδι, θα πρεπει να το πεισουν οτι εισαι ο αφεντης του.” J.G.KRUGER, Gedanken von der Eniehung der Kinder, 1752

“Αν η μητερα δεν εχει χρονο να ασχοληθει με την αγωγη των παιδιων της, μπορει να προσλαβει εναν επαγγελματια που διαφημιζει υπηρεσιες μαστιγωσης σε αγγελιες εφημεριδων, ή να προσλαβει εναν guarde-de-ville για να μαστιγωνει τα παιδια της μια φορα τηνεβδομαδα, ειτε αυτα ασχημονουν ειτε οχι…” John Hersey, Συμβουλες προς Χριστιανους Γονεις. Βαλτιμορη. Armstrong & Berry, 1839

Βουρδουλες, εργαλεια για το τζακι, καλαμια, σιδεροβεργες, ο γατος με τις εννια ουρες, δερματινες ζωνες. Μολις στα 1870 ποινικοποιηθηκε στης ΗΠΑ ο ξυλοδαρμος της συζυγου. (Ειναι ακομα νομιμος ο ξυλοδαρμος των παιδιων σε 130 εθνη, και στις ΗΠΑ.)

Τα παιδια μεγαλωναν με παραμορφωμενους εγκεφαλους. Εξαιτιας του πολυμηνου φασκιωματος των μωρων και του καθημερινου βασανισμου των νηπιων, ο προμετωπιαιος φλοιος και ο κροταφικος λοβος τους δεν ηταν κανονικος. [H. Chugani et al.]»

* * *

[σ.199]« Η πωληση των παιδιων ηταν νομιμη, ειτε για να δουλεψουν, ειτε για να ακρωτηριαστουν και να γινουν ζητιανοι, ειτε για σεξουαλικη χρηση για να εξοφληθουν τα χρεη των γονεων τους. [John Boswell]

[σ.238] Ο βιασμος γινοταν συνηθως με τη συγκαταθεση των γονεων. Παραχωρουσαν και την κορη τους οταν ενοικιαζαν δωματια του σπιτιου τους, τα παιδια προσφερονταν για βιασμο σε επισκεπτες ως ενδειξη φιλοξενιας. Εκπορνευονταν κατα χιλιαδες απο τους γονεις τους στους δρομους του Λονδινου. Απο τα εξη τους χρονια εκδιδονταν ή πωλουνταν μεσω αγγελιων στις περισσοτερες πολεις της Ευρωπης. [Pamela Paradis Tice. Victorian Children and Sex]

Ψυχαναλυτες που αναλυουν γυναικες που βιαζονταν στην παιδικη τους ηλικια, βρισκουν τον ψυχολογικο μηχανισμο αυτοκατηγοριας του θυματος και ταυτισης με το βιαστη.» [Το τραυμα απαιτει, επιβαλλει να αναπαραχθει. Ο μονος τροπος για να παψει το θυμα να αισθανεται θυμα ειναι να γινει κυριαρχος. Ο σαδισμος ειναι η μονη γλωσσα που ξερει για να επικοινωνει, και ο μονος τροπος για να εκτονωσει την καταπιεσμενη του οργη. Το πιο προσφορο δοχειο για να αποθεσει το δηλητηριο της ψυχης του ειναι το δικο του παιδι.]

* * *

«Τα νεογεννητα των πολεων φορτωνονταν σε καρρα για να σταλουν σε αρκετη αποσταση, σε φτωχες παραμανες για να τα φροντιζουν επι πληρωμη. Συμφωνα με εγκυρες στατιστικες λιγοτερα απο 5% των μωρων στο Παρισι, απο το 18ο ως τον 20ο αιωνα, φροντιζονταν απο τις μητερες τους, φτωχες ή πλουσιες.[George Sussman, 1982]
Τα περισσοτερα παιδια που στελνονταν σε παραμανες πεθαιναν. [ Η Elisabeth Badinter(1981) βεβαιωνει τους αναγνωστες της οτι “απο αγαπη εστελναν τα παιδια τους σε παραμανες”]
Οσα εγκαταλειπονταν στους δρομους κατεληγαν σε βρεφοκομεια, οπου το 90% πεθαιναν… Οι ιερεις κατεκριναν την εγκαταλειψη των νεογεννητων λογω του κινδυνου “ο πατερας να συναντησει αργοτερα το παιδι του σε καποιο πορνειο, και θα ηταν αμαρτημα η σαρκικη σχεση μεταξυ τους.” [Sander J. Breiner,1990]

[σ.231] O John Locke τιμα τη μητερα που την ημερα που η παραμανα της επεστρεψε τη μικρη της κορη, “τη ραβδισε οκτω φορες για να ελεγξει το πεισμα της.” [Edmund Leites, Merry Wiesner-Hanks]
Ο Rousseau, γνωστος για τις αποψεις του οτι οι μητερες πρεπει να θηλαζουν τα παιδια τους, εστειλε και τα πεντε παιδια του σε βρεφοκομεια. Εχει πει: “η γυναικα πλαστηκε ειδικα για την ευχαριστηση του αντρα και για να ειναι υποταγμενη.” [William Kessen]»

* * *

«Ο John Wesley συμβουλευε τις παντρεμενες οτι πρεπει συνεχως να εχουν στο νου τους: ” Ο συζυγος μου ειναι ανωτερος μου, ο Θεος του εδωσε το δικαιωμα να ειναι αφεντης μου.” Οι γυναικες ξυλοκοπουνται ακομα και στα πιο προηγμενα εθνη, και το αποδεχονται αδιαμαρτυρητα. Οπως ειπε ο Jean Bodin “η εξουσια του συζυγου πανω στη συζυγο ειναι το θεμελιο καθε ανθρωπινης κοινωνιας”…

H Hannah More προειδοποιουσε, στα 1799: “Αν οι γυναικες απαιτησουν δικαιωματα, στη συνεχεια θα βομβαρδιζομαστε με αιτηματα για τα δικαιωματα των νεων, των παιδιων και των μωρων.”

Η Susan Brownmiller [1975] αποκαλει το Χριστιανισμο “κουλτουρα βιασμου · ο βιασμος λειτουργει ως εργαλειο διατηρησης των γυναικων σε μονιμη κατασταση τρομου”…

Οι αντρες μεταχειριζονταν τις γυναικες και τα παιδια σαν σκλαβους. Με τραυματικη παιδικη ηλικια πισω τους, ο φοβος τους ηταν οτι δεν ειναι αληθινοι αντρες. Επειδη η μητερα τους τους βασανιζε, φοβονταν και μισουσαν ολες τις γυναικες. Ψυχαναγκαστικα επρεπε να επιδεικνυουν την εξουσια τους και τη σκληροτητα, οπως ακριβως πανε στον πολεμο φορωντας τη μασκα του ανδρισμου και επιδεικνυουν το εθνικο μεγαλειο. Οπως ειπε ο Καντ, ο πολεμος ειναι χρησιμος επειδη “η παρατεταμενη ειρηνη προκαλει θηλυπρεπεια”…»

* * *

«Τα βρετανικα σχολεια ηταν περιβοητα για τη συνηθεια των διδασκοντων να αναγκαζουν τους μαθητες να κατεβαζουν τα παντελονια τους για να μαστιγωθουν στη μεση της ταξης…

Οι πατερες ηταν πεπεισμενοι οτι τα παιδια τους πρεπει να “σκληραγωγηθουν”, και γι’αυτο υπηρχαν μεθοδοι οπως η βυθιση σε παγωμενο νερο, σε χιονι ή σε παγωμενα ποταμια, ο εξαναγκασμος των αγοριων να φορουν σιδερενια κολαρα ή σανιδες δεμενες στους ωμους, και των κοριτσιων να φορουν πολυ σφιχτους κορσεδες, “για να περιοριστει το πεισμα τους και να αποκτησουν διαθεση υπακοης”…

[σελ.115] Οι αυτοκτονιες παιδιων στη Γερμανια στα τελη του 19ου αι. ηταν τριπλασιες εως πενταπλασιες απο των αλλων δυτικοευρωπαικων χωρων… Ξενοι που επισκευτηκαν τη χωρα στις αρχες του 20ου αιωνα σχολιαζουν ιδιαιτερα τον ξυλοδαρμο των παιδιων απο τη βρεφικη ηλικια, με κυριο δραστη τη μητερα. Ο Havernick αναφερει το 89% των γονεων να παραδεχεται την κακοποιηση, περισσοτεροι απο τους μισους με καλαμια, μαστιγια και ραβδια. Το μοττο των γερμανων γονεων επι αιωνες ηταν “το ξυλο ποτε δεν ειναι αρκετο για τα παιδια”. [Raffael Scheck]
Ο κινητικος περιορισμος του φασκιωματος των μωρων εξακολουθουσε στη νηπιακη ηλικια με διαφορες σαδιστικες επινοησεις, μεταλλικους κορσεδες και για τα δυο φυλα, σανιδες με λουρια, για να μη γινουν τα παιδια “τυρανοι”… Τα παιδια εξαναγκαζονταν να καθησουν πανω σε σομπες αν ηταν απειθαρχα, εξαναγκαζονταν να μεινουν γονατισμενα για πολλες ωρες, τρομοκρατουνταν απο ενηλικους που φορουσαν εφιαλτικες μασκες.
Ενας Γερμανος δασκαλος καυχωνταν οτι ειχε δωσει “912000 ραβδισμους, 124000 βουρδουλιες, 137000 χαστουκια”…
Κατα τον Scheck, ο απολυτος τρομος των δαιμονων της παιδικης ηλικιας καταδιωκε τα ατομα με τη μορφη εφιαλτων σε ολη τους τη ζωη…
Δεκαδες εκατομυρια δεν παραδοθηκαν στον ψυχαναγκασμο τους να επιβαλουν τα εφιαλτικα βασανιστηρια της παιδικης τους ηλικιας πανω σε αλλους, “απλως υπακουαν τον Χιτλερ”… “Μονο ενας ευρωπαιος ηθελε τον πολεμο, ο Adolf Hitler” [John Keegan]…
Ο Χιτλερ ηταν ο σαμανος της φυλης, αποστολη του ηταν ο εξορκισμος της βαθυτερης απελπισιας των Γερμανων μεσω αυτοκτονικων ανθρωποθυσιων. Οι Γερμανοι επελεξαν τον πολεμο ως μαζικη αυτοκτονικη τελετουργια για να απαλλαγουν απο τις βασανιστικες φωνες μεσα στο κεφαλι τους. [Ira Brenner, 2001]»

* * *

[σ.100]« Στους στρατιωτικους, ο σχιζοειδης εναλλακτικος εαυτος τους (“πολεμιστης”) εχει κοινη νευροβιολογικη βαση με την κατασταση των προψυχωσικων και αυτιστικων παιδιων. Εχουν κοινη αιτια την πρωιμη βλαβη της αμυγδαλης, του προμετωπιαιου φλοιου και της νησιδας.118 Τοσο οι αυτιστικοι οσο και οι στρατιωτικοι σε παραταξη εκδηλωνουν την απωλεια της αυτονομιας. Αυτο ειναι χαρακτηριστικο των αλλοκοτων στερεοτυπων που εχουν κοινα. Οι αυτιστικοι βαδιζουν με κορμο σε χαρακτηριστικη λορδωση, με ακαμπτα χερια και ποδια, οπως και οι στρατιωτες (το ονομαζουν παρελαση). Οι αυτιστικοι χτυπουν σπασμωδικα το κεφαλι τους οπως και οι στρατιωτικοι (στρατιωτικος χαιρετισμος).119 Οι αυτιστικοι αποφευγουν την οπτικη επαφη με τα ματια του αλλου οπως και οι στρατιωτες σε σταση προσοχης.120
Οι αυτιστικοι δεν μιλουν (στρατιωτικο σωμα σε παραταξη), προτιμουν μονοτονες επαναληψεις (ατελειωτη παρελαση) κλεινονται στο αυτιστικο τους οστρακο (στρατιωτικη θωρακιση) για ν’αποκρουσουν αναμενομενη επιθεση, ελκυονται απο κινουμενα μηχανικα μερη (οπλα, οχηματα).121
Βαδιζουν υπο τους ηχους τυμπανων, οπως το τυμπανο του σαμανου που προερχεται απο το Ουρανιο Δεντρο και προκαλει εκσταση. Φορουν στολες με εντυπωσιακα εξαρτηματα οπως ο σαμανος.122 […]

Οι αυτοκτονικοι πολεμοι ειναι ψυχικα “καθαρτηριοι” [απομονωνουν την βασανιστικη ενοχη και αυτοπεριφρονηση που εγκατεστησαν τα τραυματικα γεγονοτα της παιδικης ηλικιας. Εξορκιζουν τους εφιαλτικους “αλλους εαυτους” που στοιχειωνουν το ατομο.] Ο πολεμος “μας δινει αποφασιστικοτητα, σκοπο. Μας κανει ευγενεις, δινει νοημα, λογο για να ζουμε… μας δινει την αισθηση της εξυψωσης πανω απο την ασημαντοτητα…”117
“Ενω ευχαριστιομουν να σκοτωνω τους Βιετκογκ, ταυτοχρονα ηταν σαν να εβλεπα τον εαυτο μου σε ταινια. Ενα μερος μου παρακολουθουσε τρομοκρατημενο απο αποσταση το αλλο μερος μου να σκοτωνει, αλλα δεν μπορουσε να το εμποδισει.”114 Οι στρατιωτες στη μαχη συχνα στρεφονται στον σχιζοειδη εγκληματικο αλλο εαυτο τους, “οι μεταστροφες της προσωπικοτητας ειναι τοσο αστραπιαιες που απο το αιμοδιψες λιονταρι μεχρι το κουνελι μεσολαβουν ελαχιστα λεπτα.” 115 [Gywnne Dyer]»114 David Livingstone Smith, The Most Dangerous Animal, p. 159.115 Gywnne Dyer, War: The Lethal Custom, p. 27.117 Chris Hedges, War Is a Force That Gives Us Meaning, pp. 3, 7.118 Kevin Pephrey et al, “Neuroanatomical Subsrates of Social Cognition Dysfunction in Autism.” Mental Retardation and Developmental Disabilities Research Reviews 10(2005):259-271; David Dobbs, “A Revealing Reflection.” Scientific American Mind April/May 2006, p. 26. 119 Louis Cozolino, The Neuroscience of Human Relationships: Attachment and the Developing Social Brain. New York: W. W. Norton & Co., 2006, p. 213.120 Stephen Briggs, “Observing When Infants Are at Potential Risk.” In Susan Reid, Ed., Developments in Infant Observation: The Tavistock Model. London: Routledge, 1997, pp.213-216, 220.121 Frances Tustin, Autistic Barriers in Neurotic Patients. London: Karnac Books, 1986, p. 68.122 Mircea Eliade, Shamanism: Archaic Techniques of Ecstasy. Arkana: Penguin Books, 2064, p. 149.



[The Army's hidden child abuse epidemic - http://is.gd/ycXo3I   armytimes.com
Επιδημια εγκληματων κατα παιδιων σε οικογενειες στρατιωτικων των ΗΠΑ.Αυξηση 40% μεταξυ 2009 και 2012. 30000 παιδια κακοποιηθηκαν, 118 δολοφονηθηκαν.]
thepressproject.gr - http://is.gd/m5BUE6 ]




[σ.60]« Εχει τεκμηριωθει απο πολλες ερευνες οτι οι αυταρχικοι χαρακτηρες που τεινουν προς την πολεμικη παρακρουση ειναι ατομα με ακρως αυταρχικη, τραυματικη ανατροφη. Η αρχη εγινε με τις ερευνες για την Αυταρχικη Προσωπικοτητα του Theodore Adorno και αλλων, που καθορισε μια “κλιμακα φασισμου” για την εξεταση της συμπεριφορας ατομων με προδιαθεση για σχεσεις κυριαρχιας-υποταγης, που ταυτιζονται με “αυστηρες” ηγετικες μορφες και εκδηλωνουν διαχυτη εχθροτητα και καταστροφικοτητα εναντια σ’οποιον διαφωνει μαζι τους. [T. W. Adorno et al, The Authoritarian Personality] Καταδειχθηκε οτι αυτα τα στοιχεια του χαρακτηρα ειναι αποτελεσμα απελπισιας λογω απουσιας αγαπης απο μερους των γονεων, φοβου που μετατρεπεται σε μισος και κατευθυνεται προς την εξωτερικη ομαδα των Αλλων.

Ο γερουσιαστης John McCain εχει περιγραψει πως λιποθυμουσε κρατωντας την αναπνοη του ενω τον εδερναν οι γονεις του, και πως τον εριχναν μεσα σε μπανιερα με παγωμενο νερο για να τον συνεφερουν. “Αυτο συνεχιστηκε για ενα διαστημα, μεχρι που τελικα θεραπευτηκα.” Πιστευει οτι μεσω αυτου εγινε αντρας, και οι συγκεκριμενες εμπειριες ηταν πιθανως το μοντελο που αναβιωσε πολεμωντας στο Βιετναμ και βασανιζομενος ως αιχμαλωτος…»

* * *

[σ.118] «Σημερα, τα δυο τριτα των βρεττανων γονεων εξακολουθουν να χτυπουν τα μωρα, και οι περισσοτεροι χαστουκιζουν τα τετραχρονα αρκετες φορες την εβδομαδα. Η ρουτινα της σεξουαλικης και σωματικης κακοποιησης στα βρεττανικα σχολεια του 20ου αιωνα εχει τεκμηριωθει επαρκως. Οι ερευνες των Wyatt και Russell στις ΗΠΑ, βρηκαν 30% των αντρων και 45% των γυναικων να εχουν αναμνησεις σοβαρης σεξουαλικης κακοποιησης απο την παιδικη τους ηλικια. Νεοτερες ερευνες αναφερουν αντιστοιχα 27 και 59% των φοιτητων να εχουν βιαστει…

Βρεττανοι γιατροι ερωτωμενοι δηλωναν οτι πιστευαν οτι ηταν “πιθανως λιγοτερο απο 1%” το ποσοστο των βιασμενων παιδιων. Ερευνες ομως εδειξαν οτι τα δυο τριτα των κοριτσιων και το ενα τριτο των αγοριων ειχαν κακοποιηθει σεξουαλικα. [Brian Corby, 2000] [Ακομα, ο ακρωτηριασμοςτων γεννητικων οργανων των κοριτσιων που εξακολουθει σε πολλες περιοχες για αιωνες, γινεται ψυχαναγκασμος αγριοτητας σε βαρος γενεων παιδιων. (Patricia Raya, 2010)]

Η ερευνα της Jeanette Good [1999] για το θρησκευτικο βιωμα, εδειξε οτι η πίστη ειναι αμεσως αναλογη με το βαθμο σωματικης κακοποιησης, εξευτελισμου και υποβεβλημενης ενοχής που εχει δεχτει ο πιστος ως παιδι απο τους κηδεμονες του.

Συμφωνα με τον James Gilligan [1996], ψυχιατρο καταδίκων επι δεκαετιες, οι φυλακές ειναι γεματες απο ατομα που οι γονεις τους τα ξυλοκοπουσαν, τα εκαιγαν, τα επνιγαν, τα μαχαιρωναν, τα αφηναν νηστικα, τα γκρεμιζαν απο παραθυρα, τα βασανιζαν με καθε τροπο, τα βιαζαν και τα εκπορνευαν… Ο πολυς κοσμος νομιζει οτι οι ενοπλοι ληστες εγκληματουν για λεφτα. Οταν ομως μιλησεις με κατ’επαναληψη δραστες τετοιων εγκληματων, σου λενε “ποτέ κανεις δεν μου εχει δειξει το σεβασμο που μου δειχνουν οταν τους σημαδευω με οπλο”…

* * *

Νευροψυχιατροι εχουν εξετασει κακοποιημενα και παραμελημενα παιδια με τομογραφο, και εχουν επισημανει εγκεφαλικες βλαβες που συνδεονται με βιαιη συμπεριφορα. Ο Bruce Perry εχει δημοσιευσει πολλες μελετες που διαπιστωνουν ανωμαλιες στην αναπτυξη του εγκεφαλου, μικροτερο μεγεθος, περιορισμενη δραστηριοτητα σε καποιες περιοχες, βλαβες στον ιπποκαμπο και υπερδιεγερση της αμυγδαλης που προκαλει “ηλεκτρικες καταιγιδες”, παρομοιες με συγκεκριμενο τυπο επιληψιας με κρισεις παραισθησεων και εκρηξεις μανιας…»


«... η διάσχιση συμβαίνει ακουσίως και, δυστυχώς, για τους ανθρώπους που έχουν εκτεθεί σε σοβαρή, παρατεταμένη κακοποίηση στην παιδική ηλικία γίνεται σταθερή και αυτόματη και μπορεί να περιλαμβάνει ‘μια αίσθηση απόσπασης από τον εαυτό μας ή από το σώμα μας, συναισθήματα του εξωπραγματικού, μούδιασμα των συναισθημάτων, όξυνση των αισθήσεων μας, αλλαγές στην αντίληψη του περιβάλλοντος, επιβράδυνση του χρόνου, επιτάχυνση των σκέψεων μας, αυτόματες ή ρομποτικές κινήσεις, αναβίωση των θαμμένων αναμνήσεων σαν να τις ξαναζούμε’ (Steinberg και Schnall , 2001). Μάλιστα ο Bessel van der Kolk εντοπίζει τέσσερις τύπους διάσχισης, εκ των οποίων όλοι περιλαμβάνουν κάποιο βαθμό συναισθηματικού μουδιάσματος ή πνευματικής αποστασιοποίησης από το τραυματικό γεγονός, συμπεριλαμβανομένης μιας μερικής ή ολικής αμνησίας (cited in Matsakis, 1996). Συνοπτικά, η διάσχιση μπορεί να περιλαμβάνει την αποσύνδεση των συναισθημάτων και των αισθήσεων μας, που μας στερεί την ικανότητα να αντιδράσουμε ή μπορεί οι άλλοι να μας φαίνονται εξωπραγματικοί. Μπορεί επίσης να αισθανόμαστε σαν αντικείμενα, να μην αισθανόμαστε τον πόνο, να αισθανόμαστε σαν να επιπλέουμε ή σαν να είμαστε αποσπασμένοι από τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα, και μπορεί να έχουμε ολική ή μερική αμνησία. Τέλος, στην διάσχιση τέταρτου τύπου, η μνήμη είναι κατακερματισμένη και οι μνήμες των διαφόρων μερών της κακοποίησης αποθηκεύονται σε διαφορετικές πτυχές εντός του ατόμου...
Η Bratton (1998) γράφει ότι "το τραύμα παγώνει στο αρχικό στάδιο του σοκ – χωρίς να ολοκληρωθεί, χωρίς να μειωθεί, χωρίς να ενσωματωθεί. Μπορεί να δεσπόζει στο συνειδητό τοπίο ή μπορεί να το θυμόμαστε αμυδρά, αλλά εξακολουθεί να κυριαρχεί στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα και στη σκέψη του θύματος. Επηρεάζει τις σχέσεις, τις επιλογές και τις πεποιθήσεις του". http://is.gd/lz6PGW

* * *

«Οι ιστορικοι των οικογενειακων σχεσεων καταγραφουν τα καθημερινα βασανιστηρια, αλλα αποφαινονται, οπως ο Colin Heywood στο βιβλιο του A History of Childhood: “οι πρακτικες που σημερα θα θεωρουνταν κακοποιηση, οπως η τακτικη μαστιγωση, εφαρμοζονταν απο αγαπη.” Αλλοι ιστορικοι απλως αρνουνται οτι η πληθωρα στοιχειων που βρισκουν ειναι αντιπροσωπευτικα.
Ο Alan Valentine, αφου εξετασε επιστολες πατερων προς γιους μιας περιοδου 600 χρονων, χωρις να βρει ουτε μια περιπτωση συναισθηματικης επαφης ή τρυφεροτητας, συμπεραινει: “Αναμφιβολα ενας μεγαλος αριθμος πατερων εγραψαν στο γιο τους επιστολες συγκινητικης πατρικης αγαπης. Δεν μπορεσαμε ομως να τις βρουμε, οι καλυτεροι γονεις δεν αφηνουν δυστυχως στοιχεια…”

Ο ιστορικος που αναζητα την πραγματικοτητα των κοινωνικων σχεσεων του παρελθοντος αμυνεται με ιδιαιτερη ενταση εναντια στα γεγονοτα που ανακαλυπτει. Οταν ανακαλυπτει ευρεια βρεφοκτονια, το θεωρει “αξιοθαυμαστο και ανθρωπιστικο”(9) Οταν περιγραφει μητερες που ταχτικα χτυπουσαν μωρα στην κουνια με βεργες, σχολιαζει “η τιμωρια ειχε κινητρο την αγαπη”(10) Οταν ανακαλυπτει μητερες που βυθιζαν τα παιδια τους σε παγωμενο νερο καθε πρωι για να “σκληραγωγηθουν” κι αυτα πεθαιναν, θεωρει οτι “δεν ηταν σκοπιμος σαδισμος” απλως “ειχαν διαβασει Rousseau και Locke”.(11)
Ο κοινωνικος ιστορικος βλεπει μονο καλοπιστια τις πραξεις του παρελθοντος. Οταν ο Laslett ανακαλυπτει το φαινομενο γονεις να στελνουν τα παιδια τους να δουλεψουν ως υπηρετες σε αλλα σπιτια και ταυτοχρονα να παιρνουν ως υπηρετες ξενα παιδια, σχολιαζει οτι κινητρο τους ηταν η καλωσυνη, “δεν ηθελαν να εξαναγκασουν τα παιδια τους να τους υπηρετουν”(12) Ο William Sloan, γραφοντας οτι ηταν πολυ διαδεδομενη η σκληρη μαστιγωση των παιδιων στο σπιτι και στο σχολειο, τοσο τον 17ο αιωνα οσο και αργοτερα, σχολιαζει “μερικες φορες τα παιδια χρειαζονται μαστιγωμα”(13)
Οταν Philippe Aries ανακαλυπτει διαδεδομενη σεξουαλικη ταπεινωση των παιδιων και παρεδεχεται το φανερο παιχνιδι γονεων και αλλων ενηλικων με τα αποκρυφα των παιδιων, σχολιαζει “ηταν ενα παραδοσιακο αστειο και δεν πρεπει να υπερβαλλουμε για τη σημασια του”.(14)
Πληθωρα στοιχειων συγκαλυπτονται, διαστρεβλωνονται, υποτιμωνται ή παραβλεπονται…» [9. Charles Seitman, Women in Antiquity (London, 1956), p.72. || 10. Daniel R. Miller and Guy E. Swanson, The Changing American Parent: A Study in the Detroit Area (Ncw York, 1958), p.10. || 11. Bayne-Powell, English Child, p.6. || 12. Laslett, World, p. 12; E. S. Morgan agrees that Puritan parents sent their children away at a young age only because they were “afraid of spoiling them by too great affection,” Puritan Family, p.77 || 13. William Sloane, Children Books in England and America in the Seven-teenth Century (New York, 1955), p. 19. || 14. Aries, Centuries of Childhood, p. 103. || 16. Alan Valentine, ed., Fathers to Sons: Advice Without Consent (Norman, Oklahoma, 1963), p. xxx.]


[ Seymour Byman, Ph.D. Winona State University - http://is.gd/Td8FY3
«...Η ιστορια της παιδικης ηλικιας και οι συνεπειες της ειναι υποθεση πολυ προσωπικη και απειλητικη, τοσο για τους αναγνωστες οσο και για τον ιδιο τον ερευνητη-συγγραφεα, που επιβαρυνεται ψυχικα απο τα ευρηματα του. Η ερευνα της ιστοριας της παιδικης ηλικιας ειναι σαν την ψυχαναλυση. Καταστασεις σκληρες και οδυνηρες ερχονται συχνα στην επιφανεια... Αν ομως το ιστορικο παρελθον ειναι οπως η προσωπικη προϊστορια, γεματο σκληροτητα και οδυνη; Ισως να μην υπηρξαν ποτέ ευτυχισμενες εποχες...
Οι ιστορικοι εχουν οπως ο μεσος ανθρωπος την αναγκη για ενα κατανοητο σχημα του παρελθοντος, με σαφη διακριση των "ηρωων" απο τους "εγκληματιες". Θα προκαλεσει τη δημοσια οργη ο ψυχοϊστορικος που θα αποκαλυψει σε καποιες καταστασεις τα διαβολικα κινητρα των "ηρωων" της κοινωνιας, και τα αγγελικα κινητρα των "εγκληματιων".
Σε μια διαλεξη μου, οταν αναφερθηκα στην ψυχοπαθολογια των χριστιανων μαρτυρων, ενας διακεκριμενος ιστορικος εξανεστη δημοσια φωναζοντας "καθηγητα Byman, δεν υπαρχει λοιπον τιποτα ιερο; Δεν υπαρχουν ηρωες;" Μπορουσα μονο να απαντησω "Οχι".

Για να ερευνησουμε επαρκως το παρελθον πρεπει να κατανοησουμε τη ρηση του Freud "το παιδι ειναι πατερας του ανθρωπου". Πρεπει να κατανοησουμε οτι ο ψυχοϊστορικος θα δεχεται επικριτικες επιθεσεις πολυ σκληροτερες απο εκεινες που δεχονται οι αλλοι ιστορικοι... Οι επικριτες υποφερουν ψυχικα λογω των ευρηματων μας. Πρεπει να επιμενουμε, να μην παραβλεπουμε κανενα στοιχειο που αφορα την παιδικη ηλικια. Αλλιως, η ερευνα μας θα ειναι τοσο παιδαριωδης οσο και η παραδοσιακη ιστορικη ερευνα...»

Alice Miller: «Ειναι σημαντικο να γραφεις για τις προσωπικες σου τραυματικες εμπειριες. Δινεις ετσι στους αλλους κινητρο να σκεφτουν και να συνειδητοποιησουν τί τους συνεβη στο δικο τους παρελθον. Οι πρωτοι που θα δωσουν προσοχη θα ειναι οι ανθρωποι με λιγοτερο τραυματικη παιδικη ηλικια, επειδη εχουν λιγοτερα να αρνηθουν...» - is.gd/c7VsuQ ]

* * *

«…Αν εξαλειφθει η βια κατα των παιδιων, θα εξαλειφθει και η θρησκευτικη και η πολιτικη βια. Ειμαι βεβαιος οτι θα εξαλειφθουν και η θρησκεια και η πολιτικη οπως την ξερουμε.[…]
Στη θρησκεια και στην πολιτικη, οι ανθρωποι καταφευγουν σε εξιδανικευμενες αυθεντιες για να αποφυγουν να αναλαβουν την ευθυνη του εαυτου τους. Αυτη την ευθυνη, την εξατομικευση, την εχουν συνδεσει στενα με οδυνηρα βιωματα εγκαταλειψης απο βαναυσους γονεις κατα την πρωτη τους αποπειρα εξατομικευσης ως παιδια. […]
Οι θεοι ειναι συνηθως οι δραστες της επανασκηνοθετημενης παιδικης κακοποιησης· αυτη ειναι η απαντηση στη ερωτηση του Φροϋντ “Γιατι η θρησκεια χρειαζεται παντα τη βια;” […]
Οι θρησκειες λειτουργουν κατασκευαζοντας ιερες διοδους εκστασης, ωστε να αποκτησει ο πιστος προσβαση στον σχιζοειδη αλλο εαυτο του και να ανακουφισει την απελπισια του. […] Οι θρησκειες επανασκηνοθετουν τραυματικα γεγονοτα που ειναι ενσωματωμενα σε σχιζοειδη θραυσματα του εαυτου… Μεσω των θρησκευτικων ερωτηματων που αφορουσαν το Θεο, οι ανθρωποι του παρελθοντος εθεταν καλυμμενα τα ζωτικης σημασιας ερωτηματα που αφορουσαν τη Μαμα: γιατι με μισει, γιατι με εγκαταλειπει φασκιωμενο, νηστικο, γιατι με χτυπα, γιατι στραγγαλισε τη μικρη μου αδερφη, τι θελει απο μενα, τι εκανα για ν’αξιζω τετοια βασανιστηρια; »

 

Δες:

ALICE MILLER
Οι πολιτικες συνεπειες της κακοποιησης των παιδιων
https://isotis.wordpress.com/g554/

FROMM | ΣΑΔΟΜΑΖΟΧΙΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
https://isotis.wordpress.com/t308/

 

One thought on “ΨΥΧΟΪΣΤΟΡΙΑ. ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ | LLOYD deMAUSE

  1. BESSEL VAN DER KOLK . Η ψυχαναγκαστικη ταση για αναβιωση-αναπαραγωγη του ψυχικου τραυματος. Αναπαρασταση, επαναθυματοποιηση και μαζοχισμος
    «…Ορισμενα ψυχικα τραυματισμενα ατομα προσηλωνονται εμμονικα στο τραυμα αδιαφορωντας για τις αλλες εμπειριες της ζωης. Αναβιωνουν, αναπαριστουν εξακολουθητικα το τραυματικο βιωμα σε βαρος του εαυτου τους και των αλλων. Βετερανοι του πολεμου μπορει να καταταγουν ως μισθοφοροι, γυναικες-θυματα αιμομιξιας μπορει να γινουν πορνες. Πρωην κακοποιημενα παιδια που ανατεθηκαν σε αναδοχες οικογενειες, φαινομενικα προκαλουν με τη συμπεριφορα τους για να ξαναβιωσουν την κακοποιηση στη νεα τους οικογενεια, ή αυτοακρωτηριαζονται. Καποιοι ταυτιζονται με το βασανιστη τους, δηλαδη βασανιζουν αλλους.
    Οταν αυτα τα ατομα ασχολουνται με πραγματα ασχετα με το τραυμα, κλινικα παρατηρουνται αοριστα αισθηματα φοβου, πληξης, κενοτητας, ανησυχιας. Η ιδεα του Φροϋντ οτι η αναβιωση του τραυματος οδηγει σε επουλωση, αυτοελεγχο και λυτρωση, δεν στηριζεται απο τα στοιχεια. Αντιθετα, η εξακολουθητικη αναβιωση ως μεθοδος ψυχοθεραπειας μπορει να επιδεινωσει την εμμονη και την καθηλωση.
    Πολλοι παρατηρητες υποθετουν οτι τα θυματα καθιστανται εξαρτημενα απο τους θυτες. Ο Erschak αναρωτιεται γιατι ο κακοποιων δεν σταματα οταν ο τραυματισμος και ο πονος ειναι φανερος, και γιατι το θυμα δεν φευγει ― η απαντηση που δινει ειναι οτι εχουν εθιστει ο ενας στον αλλο και στην κακοποιηση. Η αλληλεπιδραση καθισταται αυτονομο συστημα, τα ατομα γινονται αβουλα σαν πρεζακηδες…»
    Β.van der Kolk – http://is.gd/sl0OO0
    The compulsion to repeat the trauma.
    Re-enactment, revictimization, and masochism.
    http://www.cirp.org/library/psych/vanderkolk/
     

    «…Η Bratton (1998) γράφει ότι “το τραύμα παγώνει στο αρχικό στάδιο του σοκ – χωρίς να ολοκληρωθεί, χωρίς να μειωθεί, χωρίς να ενσωματωθεί. Μπορεί να δεσπόζει στο συνειδητό τοπίο ή μπορεί να το θυμόμαστε αμυδρά, αλλά εξακολουθεί να κυριαρχεί στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα και στη σκέψη του θύματος. Επηρεάζει τις σχέσεις, τις επιλογές και τις πεποιθήσεις του“…» http://is.gd/lz6PGW

     
     
    https://www.theguardian.com/world/2016/jul/08/russian-ukrainian-women-sexual-abuse-stories-go-viral

Comments are closed.