Ο ΑΥΛΙΚΟΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ

 

ERIC HOFFER. The True Believer

«…Ο διανοουμενος… εχει σχεδον παντα βαθια επιθυμια για αναγνωριση και πιστοποιηση οτι ειναι κατι ξεχωριστο απο τους κοινους ανθρωπους. Ο Ναπολεων λεει: ‘‘Η ματαιοδοξια εκανε την επανασταση· η ελευθερια ηταν το προσχημα’’. Στη ζωη ενος διανοουμενου που εχει λογο να ειναι δυσαρεστημενος, υπαρχουν στιγμες οπου οι αρχοντες με μια φιλικη… χειρονομια θα μπορουσαν να τον κερδισουν. Σε μια ορισμενη στιγμη θα ηταν προθυμος να γινει καιροσκοπος ή αυλοκολακας.

Ο Χριστος δεν θα ειχε ισως κηρυξει… αν οι κυριαρχοι Φαρισαιοι… τον ονομαζαν ραβινο και ακουγαν με σεβασμο το λογο του. Αν ο Λουθηρος επαιρνε στην καταλληλη στιγμη μια επισκοπη, ισως αυτο να κατευναζε το μεταρρυθμιστικο του ζηλο. Ο νεαρος Μαρξ θα μπορουσε ισως να κερδηθει απο τον πρωσσισμο… αν του προσεφεραν ενα σημαντικο κυβερνητικο αξιωμα…

Αν οι αρχοντες αναγνωρισουν τη [διανοητικη] υπεροχη του, ο διανοουμενος βρισκει καθε λογης προφασεις για να συμμαχησει με τους ισχυρους εναντια στους αδυνατους… Οταν συνανταμε μια ταξη πραγματων με μεγαλη διαρκεια ζωης, αυτο σημαινει οτι οι διανοουμενοι ή λειπουν εντελως ή εχουν φιλικες σχεσεις με το κατεστημενο… Απο τη στιγμη ομως που ο διανοουμενος εχει διατυπωσει τη φιλοσοφια του… και το [επαναστατικο] προγραμμα του, μενει πιστος σ’αυτα και καμμια κολακεια ή αλλος πειρασμος δεν μπορει να τον μεταπεισει…»


::

PAUL KRUGMAN
«…Επιστήμονες πρόθυμοι να αρνηθούν την ανθρώπινη ευθύνη στην κλιματική αλλαγή, οικονομολόγοι πρόθυμοι να δηλώσουν ότι οι φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη, στρατηγικοί αναλυτές πρόθυμοι να δικαιολογήσουν προαποφασισμένους πολέμους, δικηγόροι πρόθυμοι να υπερασπιστούν τη χρήση βασανιστηρίων, όλοι μπορούν να βασίζονται στην υποστήριξη ενός δικτύου οργανώσεων που επιφανειακά μοιάζουν ανεξάρτητες, αλλά χρηματοδοτούνται γενναιόδωρα από μια χούφτα υπερπλούσιων οικογενειών…»  goo.gl/EaXfQ


::

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ. Οι Διανοουμενοι και η Ιστορια
https://isotis.wordpress.com/h39/

«…Ο Πλατων ειναι εκεινος που εγκαινιαζει την εποχη των φιλοσοφων που αποσπωνται απο την πολη, αλλα ταυτοχρονως, κατοχοι της αληθειας, θελουν να της υπαγορευσουν νομους παραγνωριζοντας τελειως τη θεσμιζουσα δημιουργικοτητα του λαου, και οι οποιοι φιλοσοφοι, αδυναμοι πολιτικα, εχουν ως υψιστη φιλοδοξια τους να γινουν συμβουλοι του πριγκηπα (φιλοδοξια που δεν επαυσε εκτοτε)…

Δεν αρχιζει ομως με τον Πλατωνα… αυτη η αξιοθρηνητη πλευρα της δραστηριοτητας των διανοουμενων απεναντι σην ιστορια, δηλαδη η εκλογικευση του πραγματικου… η νομιμοποιηση των υπαρχουσων εξουσιων…
[Αυτη η ταση] επανασυνδεεται… με τις αρχαϊκες φασεις της ανθρωπινης ιστοριας, για τις οποιες οι εκαστοτε υπαρχοντες θεσμοι ειναι ιεροι, και η οποια κατορθωνει να θεσει τη φιλοσοφια, απο δημιουργιας της συστατικο στοιχειο της αμφισβητησης της καθεστηκυιας ταξεως, στην υπηρεσια της διατηρησης αυτης της ταξεως…

Ειναι αδυνατο να μη δουμε τον Χριστιανισμο, απο τις πρωτες μερες του, ως τον ρητο δημιουργο των πνευματικων, αισθηματικων, υπαρξιακων θεσεων, οι οποιες θα στηριξουν επι 18 και πλεον αιωνες την καθαγιαση των υπαρχουσων εξουσιων… Εκμεταλλευομενος για τους δικους του σκοπους το ελληνικο φιλοσοφικο οπλοστασιο, ο Χριστιανισμος θα προσφερει επι 15 αιωνες τις απαραιτητες συνθηκες για την αποδοχη του ‘‘πραγματικου’’… Το ‘‘απόδοτε τα Καίσαρος τω Καίσαρι’’ μονο σε συναρτηση με το ‘‘πάσα εξουσια εκ Θεού’’ μπορει να ερμηνευτει…

Παρα τα φαινομενα, στον ιδιο κοσμο, κοσμο ουσιαστικα θεολογικο, α-πολιτικο, α-κριτικο, ανηκουν και ο Νιτσε, που διακυρησσει ‘‘την αθωοτητα του γιγνεσθαι’’, και ο Χάιντεγκερ, που παρουσιαζει την ιστορια ως… ελευση του ειναι και δωρεα/προορισμο του ειναι και απο το ειναι… [και η] κυριολεκτικη αποθεωση της πραγματικοτητας στο εγελιανο συστημα (‘‘ο,τι ειναι πραγματικο ειναι ορθολογικο’’)

…Πρεπει καποτε να τελειωνουμε μ’αυτο το εκκλησιαστικο, ακαδημαϊκο και λογοτεχνικο σεβας. Πρεπει να μιλησουμε για τη συφιλη αυτης της οικογενειας… Πρεπει να πιασουμε απο τ’αυτι τον θεολογο, τον εγελιανο, τον νιτσεϊκο, τον χαϊντεγκεριανο, και να τους οδηγησουμε στα στρατοπεδα της Κολυμα, του Αουσβιτς, στα ρωσικα ψυχιατρεια, στις αιθουσες βασανιστηριων της αργεντινης αστυνομιας, και να απαιτησουμε να μας εξηγησουν… χωρις υπεκφυγες το νοημα των εκφρασεων ‘‘πασα εξουσια εκ Θεου’’, ‘‘ο,τι ειναι πραγματικο ειναι ορθολογικο’’, ή ‘‘αθωοτητα του γιγνεσθαι’’…

Αλλα το πιο φανταστικο αμαλγαμα παρουσιαζεται οταν ο διανοουμενος πετυχαινει… να συνδεσει την κριτικη της πραγματικοτητας με τη λατρεια της δυναμης και της εξουσιας [της ‘‘επαναστατικης’’ εξουσιας]… Ο Σαρτρ, βεβαιωνοντας απειλητικα: ‘‘Δεν μπορειτε να συζητατε τις πραξεις του Σταλιν, εφοσον ειναι ο μονος που κατεχει τις πληροφοριες που τις δικαιολογουν’’ θα παραμεινει αναμφισβητητα το πιο ευγλωττο δειγμα της αυτογελοιοποιησης του διανοουμενου…»


::

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ

«…οι νέοι φιλελεύθεροι δεν είναι νεοφιλελεύθεροι. Ή δεν είναι κατά βάση νεοφιλελεύθεροι. Παρά το ότι αναγνωρίζουν την «ελεύθερη οικονομία» ως τον αξεπέραστο ορίζοντα της εποχής και μάλλον ως την οριστική μορφή του ανθρώπινου Λόγου, παρά το ότι γοητεύονται από τη συγκινητική φιγούρα του επιχειρηματία-δημιουργού καινοτομίας, η αιχμή των παρεμβάσεών τους είναι μια ορισμένη πολιτισμική κριτική… Οι ιδέες και αξίες στις οποίες αναγνωρίζονται είναι ο υπεύθυνος ατομικισμός, η καταγγελία του μεγάλου κράτους, η αντίθεση στα άκρα και στους «εξτρεμισμούς»…

Το κοινό πεδίο στο οποίο κινούνται είναι η υπεράσπιση του «ορθολογισμού» απέναντι στη νεοελληνική «παράνοια» Αλλοι επενδύουν στους κανόνες τής -δικής τους βεβαίως- κοινής λογικής και άλλοι στην επινόηση μιας νέας πολιτικής, περισσότερο συμπονετικής και χαρούμενης, μακριά από τις κακές ουτοπίες και τις αγωνιστικές ταυτότητες. Προς Θεού, «όχι άλλοι αγώνες» γράφει αηδιασμένος ένας από τους πρωτοπόρους του χώρου στο «Κυριακάτικο Βήμα»… (Οσο και αν επιμένουν, δεν μας κυβέρνησε η άκρα Αριστερά αλλά το διαπαραταξιακό μπλοκ της νοικοκυροσύνης…) Επειδή πιστεύουν ότι βασικός αντίπαλος του εκπολιτισμού των ηθών είναι η σκληρή πολιτική, αναζητούν όλο και συχνότερα τη φιλική συνδρομή των δυνάμεων της τάξης, των άγρυπνων φυλάκων της δημοκρατίας μας. Ο αντι-αυταρχισμός τους είναι κυρίως πολιτισμικός…

Η σημερινή μετάφραση αυτής της υποθήκης είναι ανησυχητική. Εμφανίζεται με την ανακύκλωση των συνθημάτων του αντι-λαϊκιστικού -αλλά πάντοτε υπέρ πλουσίων και ισχυρών- εκσυγχρονισμού. Εκδηλώνεται στη μορφή μιας σωφρονιστικής ηθικολογίας, η οποία αθωώνει τις πολιτικοεπιχειρηματικές ελίτ για να κατακεραυνώσει απλώς κάποιες κραυγαλέες και ασυμμάζευτες περιπτώσεις…»   goo.gl/Ze3HR

«…έχει παγιωθεί η σύγχρονη φιλελεύθερη δημοκρατική δόξα ως ένας λόγος συγχρόνως κανονιστικός και εμπειριστικός. Έχουμε να κάνουμε με έναν λόγο που εμφανίζεται την ίδια στιγμή ως τιμητής των παθών και ως συνήγορος των ανθρώπινων παθών/ατελειών απέναντι σε κάθε ριζοσπαστικό ορθολογισμό στον οποίον προσάπτεται ότι επιδιώκει, απάνθρωπα, να ”ισιώσει το στραβό ξύλο της ανθρωπότητας”… Πρώτον δαιμονοποιείται η σύγκρουση ως παράγοντας ανομίας και ενδεχόμενης υπονόμευσης των δημοκρατικών κανόνων. Συγχρόνως κινητοποιούνται φωνές οι οποίες υπερασπίζονται το ατελές και το μερικό ως πραγματιστικά αναχώματα στις υπερβολές της ‘‘ιδεολογίας’’…

Λογοτέχνες και άνθρωποι της τέχνης που ισχυρίζονται ότι αποτάσσονται την ‘‘ξύλινη γλώσσα’’ της ιδεολογίας (εννοώντας κατά βάση μόνο μιας ιδεολογίας, αυτής που θέτει προτάγματα κοινωνικής χειραφέτησης) προσεταιρίζονται αυθόρμητα έναν ρηχό σκεπτικιστικό φιλελευθερισμό διεκδικώντας την αλήθεια της ‘‘ατέλειας’’ ενός κόσμου που πρέπει να αποτελείται, όπως πίστευε ήδη ο Φλωμπέρ, από ‘‘καθάρματα και απατεώνες’’. Ο συλλογισμός είναι απλός: μιας και το κακό –η ραδιουργία, η παλιανθρωπιά, οι εγωιστικές μικρότητες– βρίσκονται στη βάση του ανθρώπινου, οποιαδήποτε ιδέα μετασχηματισμού σε ηθικοπολιτικό επίπεδο πρέπει να απορριφθεί ως ανεύθυνη και καταστροφική ‘‘θεολογία’’… »   goo.gl/vdxuR


::

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Οχι άλλους αγώνες(!)
«Είμαστε συνεχώς σε αγώνες που δικαιώνουν κάποιους που προηγήθηκαν, που και αυτοί δικαίωναν κάποιους προηγούμενους – η φαντασιακή αλυσίδα ξεκινά από τον Δεκέμβρη 2008, το Πολυτεχνείο και τον Δεκέμβρη 1944, για να καταλήξει στον Μαραθώνα και τη Σαλαμίνα, με ενδιάμεσους κρίκους τον Βασίλειο Βουλγαροκτόνο και τον Νικήτα Τουρκοφάγο… Πρέπει επειγόντως να αποδομήσουμε τη βάρβαρη εθνική αγωνιστική κουλτούρα που παρηγορεί για τη μιζέρια, καλλιεργεί τη βιαιότητα και υποκαθιστά τη δημοκρατική διαπραγμάτευση με το δίκιο του ισχυρότερου αγωνιστή – συνδικαλιστή του ΚΚΕ, διεφθαρμένου πολιτικού ή μαυραγορίτη επιχειρηματία. Έλεος, όχι άλλους αγώνες.»      goo.gl/gid6M


::

Σώτη Τριανταφύλλου
«…Ένας έφηβος συγχωρείται όταν βγάζει τη γλώσσα του στον εκπρόσωπο της εξουσίας… Όταν όμως κάνει κάτι τέτοιο ένας ενήλικας, πρέπει να θεωρείται ψυχοπαθής. Εξίσου ψυχοπαθής είναι ο εκπρόσωπος της εξουσίας που ανέχεται αυτή τη συμπεριφορά παριστάνοντας ότι δεν τη βλέπει ώστε να μη χρειαστεί να την αντιμετωπίσει…»  goo.gl/ul9VP

::

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ 7 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ
[δεκεμβριανα 2008]
«…Δυναμικές μειοψηφίες βιαιοπραγούντων αναρχικών χρόνια τώρα καταλαμβάνουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, λεηλατούν μαγαζιά και τράπεζες και καταστρέφουν την ιδιοκτησία των πολιτών. Δρουν μέχρι σήμερα με την ανοχή «τρομαγμένων» κυβερνήσεων και με το «χάιδεμα» ορισμένων πολιτικών κομμάτων, διανοούμενων και μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τώρα κατάφεραν να μεταδώσουν έναν μηδενιστικό Λόγο σε μια νεολαία απογοητευμένη και ανερμάτιστη, που κατέχεται από άγχος εμπρός σ’ ένα αβέβαιο μέλλον, καθώς και σ’ ένα ακαδημαϊκό προλεταριάτο, που απελπισμένο τείνει σε ακραίες, μανιχαϊκές ιδεολογίες… Οι κάθε είδους αναρχικοί είναι οι απόστολοι του μηδενισμού, του φθόνου και της μνησικακίας και καταστρέφουν τις αξίες του πολιτισμού. Ζούμε μια στιγμή του κενού, στου οποίου τη δημιουργία έχουν συμβάλει μια ανεύθυνη πολιτική ηγεσία και μια υπνώτουσα κοινωνία πολιτών…»   goo.gl/WqZDW


::

Noam Chomsky. Υποτακτικοι Διανοουμενοι
http://www.chomsky.info/interviews/20031028.htm

«…O Hans Morgenthau, επιφανης λογιος, επεκρινε καποτε την κομφορμιστικη μας δουλικοτητα εναντι των ισχυρων. Αναφεροταν στους διανοουμενους των ΗΠΑ και της Δυσης γενικα, στην κατασταση που ισχυει σε ολη την καταγεγραμμενη ιστορια: οι επιφανεις διανοουμενοι ολων των κοινωνιων ειναι εκεινοι που διακρινονται για την υποτακτικη σταση τους εναντι της εξουσιας. Οσοι αναλαμβανουν στοιχειωδεις ανθρωπινες ευθυνες, υφιστανται τη μια μορφη καταπιεσης ή την αλλη.
[…]
αν οι ανθρωποι ειναι προθυμοι ν’αναλαβουν τις ευθυνες τους, ενας καλυτερος κοσμος ειναι εφικτος. Δυστυχως… σε ολη την ιστορια, εκεινοι που εχουν καθε ευκαιρια στα χερια τους, καθε προνομιο, τεινουν στην εθελοδουλεια. Αγωνιζονται για καλυτερο κοσμο οι καταπιεσμενοι, οι μη προνομιουχοι, εκεινοι που υφιστανται αντιποινα και στερησεις.
[…]
Αυτο που τρομαζει τους ανθρωπους δεν ειναι η αστυνομια, αλλα η συκοφαντηση, η διαπομπευση. Η σημαντικη παρεκκλιση απο την την καθεστωτικη ορθοτητα αντιμετωπιζεται με οργιλες επιθεσεις, ψευδολογια και συστηματικη διαβολη. Η διαρκης, εξακολουθητικη ψευδολογια γινεται αληθεια. Εισαι αρνητης του ολοκαυτωματος και διαφορα αλλα.
[…]
Οι ΗΠΑ εμποδισαν με βετο ψηφισματα του ΟΗΕ που καλουσαν ολα τα κρατη να σεβονται τη διεθνη νομοθεσια. Εθεσαν βετο στο Συμβουλιο Ασφαλειας για να εμποδισουν επικυρωση της ετυμηγοριας του Διεθνους Δικαστηριου που καταδικαζε τις ΗΠΑ για διεθνη τρομοκρατια. Κανεις δεν αναφερεται σ’ολα αυτα, κανεις δεν τα ξερει, ειναι ανυπαρκτα. Μιλας γι’αυτα τα θεματα στο πανεπιστημιο ή στα γραφεια των εφημεριδων, και κανεις δεν εχει ιδεα. Αυτο πετυχαινεις οταν εχεις την ισχυ, και μια εξαιρετικα δουλοπρεπη καστα διανοουμενων. Οπως το ειπε κι ο Morgenthau, ολα αυτα ειναι εκτος ιστορικης πραγματικοτητας, δεν εγιναν ποτέ…»

 
 
 

Advertisements